Kyokushin vs Shotokan.

Kyokushin kontra Shotokan: Czym się różnią?

Kyokushin i Shotokan to dwie japońskie tradycje karate.

Jednak oglądając sesję treningową lub zawody, można zauważyć zaskakujące różnice między nimi.

Jeden słynie z pełnokontaktowych walk nokautowych, niskich kopnięć i intensywnego przygotowania fizycznego.

Drugi znany jest z dynamicznych ruchów, precyzyjnej techniki, solidnych podstaw i kontrolowanych ataków wykonywanych z szybkością i wyczuciem czasu.

Co więc faktycznie odróżnia Kyokushin od Shotokan?

Krótka odpowiedź brzmi, że oba dzielą wiele podstaw karate, ale ich zasady rywalizacji i priorytety treningowe skierowały je w różne strony.

Żadne z nich nie jest po prostu „lepsze”.

Sprawdzają różne cechy i oferują różne podejścia do karate.

Kyokushin vs Shotokan w pigułce

Kyokushin Shotokan
Założyciel Masutatsu Oyama Gichin Funakoshi
Znany z Pełnokontaktowe karate nokautowe Tradycyjne karate, szybkość i precyzja
Typowe kumite Ciągły pełny kontakt Kontrolowane / punktowane w zależności od organizacji
Uderzenia pięścią w głowę w zawodach Nie Tak, z kontrolą, według powszechnych zasad
Kopnięcia w głowę Tak Tak
Niskie kopnięcia Główna część walki Znacznie mniej widoczne w typowych zawodach
Ciosy w korpus Pełny kontakt Zazwyczaj kontrolowane
Dystans walki Często bliski lub średni Często dłuższy
Przygotowanie fizyczne Duży nacisk Różni się w zależności od dojo
Kata Tak Tak
Kihon Tak Duży nacisk
Główny cel zawodów Uszkodzenie, nokaut lub zdecydowana dominacja Czysta, precyzyjnie wykonana technika punktowa

To są ogólne różnice.

Zarówno Kyokushin, jak i Shotokan mają wiele organizacji, a dokładne zasady rywalizacji mogą się między nimi różnić.

Skąd wzięło się Shotokan?

Shotokan jest ściśle związany z Gichinem Funakoshim, jedną z najważniejszych postaci, która wprowadziła karate z Okinawy do kontynentalnej Japonii.

Sama nazwa pochodzi od pseudonimu Funakoshiego – Shoto.

Shotokan rozwinął silny nacisk na kihon, kata i kumite.

Jego ruchy często charakteryzują się mocnymi postawami, bezpośrednimi technikami, ostrym obrotem bioder, zarządzaniem dystansem i wybuchowym przyspieszeniem.

Tradycyjne Shotokan przykłada ogromną wagę do rozwijania techniki zdolnej do zdecydowanego zakończenia walki.

Ta koncepcja jest często kojarzona z kime – skupieniem całej techniki w odpowiednim momencie.

Skąd wzięło się Kyokushin?

Kyokushin zostało założone przez Masutatsu Oyamę.

Sama nazwa Kyokushin jest powszechnie tłumaczona jako „Ostateczna Prawda.”

Oyama chciał, aby trening karate stanowił bezpośredni fizyczny test, czy techniki faktycznie działają w warunkach oporu.

Ta filozofia ostatecznie zaowocowała jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech Kyokushin:

pełnokontaktowym kumite.

W 1969 roku pierwsze Kyokushin All Japan Open stosowało zasady bezpośredniego kontaktu w zawodach.

Zamiast zatrzymywać techniki przed uderzeniem, zawodnicy mogli uderzać w dozwolone obszary ciała przeciwnika z pełną siłą.

To fundamentalnie zmieniło sposób, w jaki trenowali zawodnicy Kyokushin.

Jeśli twoje techniki mają faktycznie lądować z prawdziwym kontaktem, musisz również nauczyć się je przyjmować.

To zachęciło do rozwoju intensywnego przygotowania fizycznego, potężnych ciosów w ciało, niskich kopnięć, kombinacji w bliskim zasięgu i zdolności do kontynuowania walki pod presją.

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z tym stylem, nasz przewodnik po tym, czym jest karate Kyokushin, omawia jego historię, trening i filozofię bardziej szczegółowo.

Największa różnica: Kumite

Najłatwiej dostrzec różnicę między Kyokushin a Shotokan w kumite.

Kumite Kyokushin

Tradycyjne zawody Kyokushin wykorzystują pełnokontaktowe zasady nokautowe.

Dorośli zawodnicy zazwyczaj walczą bez rękawic bokserskich i ochraniaczy na ciało.

Uderzenia pięścią i inne dozwolone uderzenia rękami mogą być zadawane z pełną siłą w korpus.

Kopnięcia mogą atakować nogi, korpus i głowę.

Jednak uderzenia pięścią i łokciem w twarz i szyję są zabronione zgodnie ze standardowymi zasadami zawodów Kyokushin.

Walka zazwyczaj trwa przez wymiany, zamiast zatrzymywać się po każdym czystym uderzeniu.

Silna technika, która powali przeciwnika lub sprawi, że tymczasowo nie będzie on w stanie kontynuować walki, może wpłynąć na wynik lub zadecydować o walce.

Tworzy to charakterystyczny styl walki Kyokushin, który wielu ludzi rozpoznaje:

  • mocne niskie kopnięcia
  • ciężkie ciosy w korpus
  • kolana
  • kopnięcia w głowę
  • ciągłe kombinacje
  • presja
  • kondycja fizyczna
  • skuteczna walka pomimo zmęczenia lub kontuzji

Aby uzyskać bardziej szczegółowe omówienie dozwolonych technik, punktacji i fauli, zapoznaj się z naszym przewodnikiem zasad kumite Kyokushin.

Kumite Shotokan

Zawody Shotokan często działają bardzo inaczej.

W tradycyjnych zawodach JKA techniki są wykonywane z kontrolą, a nie z pełnym kontaktem.

Celem nie jest po prostu mocniejsze uderzenie przeciwnika.

Udane technika wymaga elementów takich jak prawidłowy dystans, wyczucie czasu, forma, szybkość i kontrola.

W zależności od organizacji zawodów, systemy punktacji również się różnią.

Tradycyjne zawody JKA używają ippon i waza-ari, podczas gdy inne turnieje karate mogą używać nowoczesnych systemów punktowych z różnymi wartościami dla ciosów i kopnięć.

To wytwarza inny styl ruchu.

Zawodnicy Shotokan często pracują z większego dystansu, szybko wchodząc do ataku i natychmiast wycofując się.

Wyczucie czasu staje się niezwykle ważne.

Zamiast stać blisko i wymieniać wiele ciosów w korpus, celem może być znalezienie jednego czystego otwarcia i zaatakowanie, zanim przeciwnik zdąży zareagować.

Dlaczego Kyokushin dopuszcza kopnięcia w głowę, ale nie ciosy w twarz?

To jedna z pierwszych rzeczy, którą ludzie zauważają w Kyokushin.

Możesz kopnąć kogoś w głowę.

Ale nie możesz uderzyć go w twarz.

Na początku brzmi to sprzecznie.

Powód staje się łatwiejszy do zrozumienia, gdy weźmie się pod uwagę format zawodów.

Tradycyjni zawodnicy Kyokushin walczą gołymi pięściami.

Dopuszczenie powtarzających się, pełnosilnych uderzeń gołymi pięściami w twarz drastycznie zmieniłoby ryzyko kontuzji i prawdopodobnie wymagałoby rękawic i dodatkowego sprzętu ochronnego.

Kyokushin zamiast tego opracowało zestaw zasad, w których techniki ręczne z pełną mocą mogły być używane przeciwko ciału, podczas gdy kopnięcia pozostały dozwolone w głowę.

Te zasady silnie wpłynęły na strategię walki Kyokushin.

Ponieważ podczas zawodów nie musisz bronić się przed ciosami bezpośrednio w twarz, zawodnicy mogą pozostawać znacznie bliżej siebie niż w boksie czy kickboxingu.

Jednocześnie nigdy nie można się całkowicie zrelaksować na tym dystansie.

Jodan mawashi geri może zakończyć walkę bardzo szybko.

Niskie kopnięcia to kolejna duża różnica

Zapytaj wielu ludzi, jak wygląda kumite w Kyokushin, a prawdopodobnie wspomną o gedan mawashi geri.

Niskie kopnięcia są podstawową bronią w zawodach Kyokushin.

Wielokrotnie atakują uda przeciwnika i mogą zmniejszyć mobilność, zaburzyć postawę oraz sprawić, że każdy ruch będzie coraz bardziej niekomfortowy.

Ponieważ są one stale używane w kumite, praktykujący Kyokushin poświęcają również sporo czasu na naukę ich absorbowania, sprawdzania, unikania i kontrowania.

Niskie kopnięcia istnieją w technikach karate w szerszym ujęciu, ale nie są tak centralne dla większości zawodów Shotokan.

Ta pojedyncza różnica w zasadach ma ogromny wpływ na postawę i ruch.

Postawa, która doskonale sprawdza się, gdy nie spodziewasz się powtarzających się ataków z pełną mocą na udo, może wymagać korekty, gdy ktoś próbuje kopnąć cię w nogę przez całą rundę.

Dystans i ruch

Kolejną oczywistą różnicą jest dystans walki.

Shotokan

Kumite Shotokan często wiąże się z dużą ilością ruchu na dłuższym dystansie.

Zawodnicy mogą pozostawać poza zasięgiem uderzenia, zanim gwałtownie ruszą do przodu z techniką.

Często widzi się:

dystans → dynamiczne wejście → technika → wyjście

Kładzie to ogromny nacisk na szybkość reakcji i wyczucie czasu.

Drobny błąd w dystansie może zadecydować, kto pierwszy trafi w cel.

Kyokushin

Zawodnicy Kyokushin często spędzają więcej czasu na średnim lub bliskim dystansie.

Po rozpoczęciu kontaktu zawodnicy mogą wymieniać wiele ciosów i kopnięć, bez zatrzymywania walki przez sędziego.

Dlatego musisz pozostać skuteczny, gdy ktoś aktywnie cię uderza.

Praca nóg nadal ma ogromne znaczenie, ale rytm jest inny.

Zamiast tylko wchodzić i wychodzić z zasięgu, zawodnicy muszą również nauczyć się tworzyć kąty, wywierać presję i pracować w fizycznym kontakcie z przeciwnikiem.

Przygotowanie fizyczne

Kyokushin jest szczególnie znane z intensywnego przygotowania fizycznego.

To nie jest przypadek.

To odpowiedź na zasady.

Jeśli inny zawodnik może wielokrotnie uderzać cię w żebra, kopać w uda i atakować twoje ciało z pełną siłą, sama umiejętność techniczna nie wystarczy.

Twoje ciało musi być przygotowane na kontakt.

Trening Kyokushin zazwyczaj obejmuje wymagającą pracę z tarczami, trening z ciężkim workiem, przygotowanie ciała i twarde kumite.

Z biegiem czasu praktykujący stają się bardziej komfortowi w działaniu pod fizyczną presją.

Nie oznacza to, że praktykujący Shotokan nie trenują ciężko ani nie kondycjonują swoich ciał.

Absolutnie to robią.

Ale ponieważ wymiany ciosów z pełnym kontaktem są tak centralną częścią zawodów Kyokushin, przygotowanie fizyczne stało się szczególnie kojarzone z tym stylem.

A co z Kata?

W tym miejscu porównania stają się czasami mylące.

Kyokushin jest często przedstawiane wyłącznie jako styl walki.

Tak nie jest.

Kata jest również częścią Kyokushin.

Kyokushin obejmuje kihon, kata i kumite, tak jak tradycyjne systemy karate.

Shotokan jest jednak szczególnie znane z silnego nacisku na precyzyjne kihon i kata.

Japońskie Stowarzyszenie Karate opisuje kihon, kata i kumite jako nierozłączne części treningu karate.

Założyciel Kyokushin, Mas Oyama, również postrzegał podstawy, kata i walkę jako części kompletnego systemu.

Różnica nie polega więc na tym:

Shotokan wykonuje kata, Kyokushin walczy.

To zbyt duże uproszczenie.

Oba style zawierają zarówno tradycyjny trening techniczny, jak i praktykę walki.

Proporcje i intensywność mogą się po prostu znacznie różnić między poszczególnymi dojo.

Pozycje i technika

Jeśli oglądasz kihon, a nie zawody, oba systemy nagle wyglądają znacznie bardziej podobnie.

Rozpoznasz wiele znajomych technik:

  • oi zuki
  • gyaku zuki
  • mae geri
  • mawashi geri
  • yoko geri
  • age uke
  • gedan barai
  • techniki shuto

Ale sposób, w jaki techniki pojawiają się podczas żywego kumite, może być bardzo różny.

Zasady zawodów kształtują technikę.

Zawodnicy Kyokushin dostosowują swoją postawę, aby radzić sobie z ciągłymi atakami na ciało, niskimi kopnięciami i kopnięciami w głowę.

Zawodnicy Shotokan mogą przyjmować ruchy, które pozwalają na wybuchowe ataki z większych odległości.

To ważna lekcja przy porównywaniu sztuk walki.

Pozycja walki w danym stylu nie jest przypadkowa.

Ewoluuje wokół problemów, które jej praktykujący są regularnie proszeni o rozwiązywanie.

Który uderza mocniej?

Nie ma sensownej uniwersalnej odpowiedzi.

Wykwalifikowany karateka Shotokan może wygenerować ogromną siłę.

Wykwalifikowany praktyk Kyokushin może wygenerować ogromną siłę.

Bardziej interesującą różnicą jest sposób, w jaki ta moc jest testowana w zawodach.

Zasady Kyokushin pozwalają zawodnikom na wielokrotne stosowanie pełnosilnych technik na dozwolone cele.

Zawody Shotokan zazwyczaj kładą większy nacisk na wykonanie technicznie poprawnego ataku z szybkością, dystansem, wyczuciem czasu i kontrolą.

Jeden sprawdza zdolność do zadawania i wytrzymywania ciągłego kontaktu.

Drugi może kłaść większy nacisk na czyste trafienie przeciwnika, zanim on trafi ciebie.

Oba wymagają umiejętności.

Tylko innej umiejętności.

Który jest lepszy do samoobrony?

To pytanie również nie ma prostej odpowiedzi.

Kyokushin daje adeptom znaczące doświadczenie w radzeniu sobie z fizycznym kontaktem, presją, zmęczeniem i przeciwnikami, którzy naprawdę próbują zadać ból.

To doświadczenie jest cenne.

Shotokan może rozwijać doskonałe zarządzanie dystansem, wybuchowe ruchy, wyczucie czasu i szybkie, proste ataki.

Te cechy są również cenne.

Oba style mają również ograniczenia, gdy zasady zawodów są traktowane tak, jakby były prawdziwą walką.

Zawody Kyokushin zazwyczaj nie obejmują uderzeń w twarz.

Typowe zawody Shotokan nie odtwarzają długotrwałej walki z pełnym kontaktem.

Żaden z zestawów zasad nie obejmuje każdej możliwej sytuacji napotkanej poza dojo.

Samoobrona zależy więc od znacznie więcej niż nazwy stylu karate.

Liczy się jakość instruktora, metody treningu, testowanie pod presją, świadomość i indywidualny praktykujący.

Czy Kyokushin jest trudniejsze niż Shotokan?

Fizycznie?

Typowa, ciężka sesja kumite Kyokushin może być niezwykle wymagająca ze względu na ciągłą walkę z pełnym kontaktem i kondycję fizyczną.

Ale nazwanie całej sztuki walki „trudniejszą” mija się z celem.

Spróbuj rozwinąć dystans i wyczucie czasu na poziomie zawodnika Shotokan wysokiego poziomu, a szybko odkryjesz inny rodzaj trudności.

Stanie wystarczająco blisko, aby przyjąć niskie kopnięcie Kyokushin, wymaga jednej umiejętności.

Wejście w zasięg przeciwko komuś, kto czeka na zdobycie punktów perfekcyjnie wycelowanym kontratakiem, wymaga innej.

Różne zasady ujawniają różne słabości.

Czy praktykujący Shotokan może przestawić się na Kyokushin?

Absolutnie.

Praktykujący Shotokan ma już znaczącą przewagę w porównaniu z osobą zaczynającą całkowicie od zera.

Wiele podstawowych elementów jest przenoszalnych:

  • koordynacja
  • równowaga
  • rotacja bioder
  • mechanika kopnięć
  • terminologia karate
  • kihon
  • doświadczenie w kata
  • świadomość dystansu

Ale będą potrzebne dostosowania.

Jednym z największych jest oswojenie się z ciągłym kontaktem.

Praktykujący Shotokan wchodzący do Kyokushin może również potrzebować dostosować się do niskich kopnięć, bliższego dystansu walki i długotrwałych wymian.

Zasada ta działa również w drugą stronę.

Praktykujący Kyokushin, wchodząc w zasady Shotokan, nie może po prostu polegać na twardości i presji.

Dystans, kontrolowane techniki punktowe i zagrożenie atakami ręcznymi na głowę znacząco zmieniają grę.

Czy Shotokan jest bardziej tradycyjny niż Kyokushin?

Shotokan jest starszy.

Kyokushin zostało później stworzone przez Mas Oyamę.

Ale „tradycyjny” może oznaczać kilka różnych rzeczy.

Jeśli przez tradycyjny rozumiesz bliższy historycznie wczesnemu rozwojowi japońskiego karate, Shotokan wyraźnie ma wcześniejsze pochodzenie.

Ale Kyokushin również opiera się na tradycyjnych elementach karate, w tym kihon, kata, etykiecie dojo, stopniach i filozofii karate.

Po prostu opracował inne podejście do testowania umiejętności walki.

Kyokushin vs Shotokan: Który wybrać?

Jeśli zastanawiasz się, który wybrać, nie decyduj tylko na podstawie opisów w internecie.

Odwiedź dojo.

Dobry instruktor liczy się bardziej niż posiadanie „idealnego” stylu wypisanego nad drzwiami.

Niemniej jednak, możesz naturalnie preferować jedno podejście.

Kyokushin może Ci się spodobać, jeśli chcesz:

  • walki w pełnym kontakcie
  • intensywnego przygotowania fizycznego
  • niskich kopnięć
  • ciągłego kumite
  • presji w bliskim kontakcie
  • wymagającego fizycznie treningu

Shotokan może Ci się spodobać, jeśli chcesz:

  • dynamicznych ruchów
  • silnego nacisku na tradycyjne podstawy
  • precyzyjnej techniki
  • dystansu i wyczucia czasu
  • intensywnej praktyki kata
  • kontrolowanego kumite sportowego

I nie ma nic złego w docenianiu obu.

Różne metody, te same korzenie karate

Kyokushin i Shotokan mogą wyglądać diametralnie różnie podczas zawodów.

Ale pod tymi różnicami kryje się wiele tych samych podstaw.

Kihon.

Kata.

Kumite.

Dyscyplina.

Powtarzalność.

Szacunek.

Największe różnice wynikają z tego, jak każdy system testuje swoje techniki.

Shotokan rozwinął niezwykłą precyzję, wyczucie czasu i zarządzanie dystansem.

Kyokushin rozwinął kulturę walki w pełnym kontakcie, kondycję i zdolność do kontynuowania walki pod presją.

Żadna z tych różnic nie sprawia, że drugie podejście jest bez znaczenia.

Pokazuje to po prostu, jak bardzo zasady rywalizacji mogą wpływać na ewolucję sztuki walki.

Dla mnie jest to jedna z najciekawszych rzeczy w karate.

Różne ścieżki mogą zaczynać się od tych samych zasad i nadal tworzyć bardzo różnych wojowników.

Osu.

Powrót do blogu